กุได้อัพไดซักที

หมกไว้นานปีแสง เห้อ.... กุคิดถึงพวกเมิงจังว่ะ

ไม่รุ้ทำไม รุ้สึกเวลามันเริ่มเปลื่ยนไป คนเรามันก้อเปลี่ยนกันไปตามกาลเวลา

จะไปให้กลับมาเหมือนเดิม เปนแบบเดิมก้อไม่ได้.... มัน โตกันแล้ว ( หรอ )

บางครั้ง กุเหงานะ เหงามาก ถึงจะอยู่มหาลัย มีเพื่อนเยอะแค่ไหน

แต่มันก้อไม่สุขเหมือน ที่กุอยุ่กับพวกเมิงเลย

รุ้สึกดี ที่กุมีเพื่อนเยอะ กลุ่มใหญ่ ... แต่ ในความสุขช้างใน เม่งขัดๆกันไงไม่รุ้

อยากจะร้องไห้ .. แต่มันก้อทำไม่ได้

อยากจะแหกปากตะโกนว่ากุอยากย้อนเวลากลับไป มันก้อไม่ได้ ...

กุคงต้องทำใจ ... ยอมรับมัน เด่วมันก้อคงจะชิน !!!

กุดีใจนะ ที่ โทสับดัง แล้ว มันขึ้นเปนเบอร์ เพื่อนกุ..

แต่มันก้อ นานเหลือเกิน ที่มันจะเกิดขึ้น แบบนั้น

รุ้สึกน้อยใจลึกๆ ไม่รุ้เปนเหี้ยอะไรทำไมต้องน้อยใจ ...

แต่...เด๋วกุก้อคงจะเข้าใจมันเองแหละเนอะ

ไม่ได้ เล่นเน็ตมานานมาก ไป อ่านไดอิจูน แล้วรุ้สึกกุ ล้าหลัง

ไม่รุ้เรื่องเหี้ยไรเลย .. เค้าไปไหนต่อไหนกัน กุก้อไม่รุ้

เค้าคุยไรกัน กุ ก้อไม่รุ้

ชั่งเม่ง!! เด๋วเม่งก้อ ชิน !!

กุ เปล่าเปนเหี้ยไรเลย แค่รุ้สึกเหงา

รุ้สึก คิดถึงพวกเมิง ไม่รุ้เปนเหี้ยไร

ได้คุยกับพลอย กับ มะ แค่นั้น

อิหอยอุ๋ย หายหัวลงหม้อ โผล่มาแล้ว ช่วยโทหากุด้วย

อิจูนอิแปม ปุ้ม กิ๊ก ปู เปนไงบ้างว่ะ

คงสบายดีนะ ดูแลตัวเองกันด้วย กุเปนห่วง

กุไม่ได้ คอยด่า พวกเมิงแล้งนะเว้ย ดีใจมั้ย 55+